Bor – deficytowy biopierwiastek

Bor: pierwiastek, o którym świat medyczny wolał zapomnieć?

Bor to mikroelement, którego niedobór dotyczy niemal każdego z nas. Choć jest niezbędny dla zdrowia kości, stawów i równowagi hormonalnej, współczesne rolnictwo i przetwórstwo żywności praktycznie wyeliminowały go z naszej diety. Brak boru, obok niedoborów magnezu i wapnia, jest fundamentem wielu współczesnych schorzeń cywilizacyjnych.

Historia dr. Rexa Newnhama

W latach 60. australijski agrobiolog dr Rex Newnham zachorował na artretyzm. Wiedząc, że gleby w jego regionie są wyjałowione, zaczął przyjmować boraks (naturalną sól boru). Efekt? Po trzech tygodniach obrzęk ustąpił, a on odzyskał pełną sprawność. Kiedy spróbował zainteresować swoim odkryciem firmy farmaceutyczne, spotkał się z oporem – tani bor stanowił zagrożenie dla zysków ze sprzedaży drogich leków na stawy. W 1981 roku, w wyniku manipulacji, Australia ogłosiła bor substancją trującą, a dr Newnham został skazany za rozprowadzanie „trucizny”. Tymczasem badania w Izraelu, gdzie naturalne spożycie boru jest wysokie (5–8 mg dziennie), wykazały, że zapadalność na zapalenie stawów wynosi tam zaledwie 0,5–1%.

Bor a zdrowie układu kostnego i osteoporoza

Bor jest kluczowym regulatorem metabolizmu wapnia, magnezu i fosforu. Bez jego obecności organizm dosłownie „przecieka” – minerały te są wydalane z moczem zamiast budować kości.

zapobieganie utracie minerałów: suplementacja borem może zmniejszyć utratę wapnia i magnezu o niemal 50%;
twardość kości: uzupełnienie niedoborów sprawia, że struktura kostna staje się znacznie twardsza i odporniejsza na złamania;
ochrona stawów: w chorych stawach poziom boru jest o połowę niższy niż w zdrowych; bor regeneruje maź stawową i łagodzi stany zapalne.

Potężna broń przeciwko Candidzie i grzybicom

Bor wykazuje niezwykle silne działanie grzybobójcze. Hamuje przekształcanie się nieszkodliwych drożdżaków Candida w inwazyjne formy strzępkowe, które dziurawią jelita i wywołują stany zapalne.

reakcja Herxa: u osób z silnym zagrzybieniem suplementacja borem może wywołać krótkotrwałe pogorszenie samopoczucia (reakcja Łukasiewicza-Jarischa-Herxheimera), co jest dowodem na masowe obumieranie drożdżaków;
alternatywa dla kobiet: kwas borowy jest uznawany za bezpieczną i skuteczną alternatywę w leczeniu przewlekłych stanów zapalnych dróg rodnych, opornych na klasyczne leki.

Naturalny regulator hormonalny

Bor to jeden z nielicznych pierwiastków, który w naturalny sposób optymalizuje gospodarkę hormonalną:

u mężczyzn: podnosi poziom wolnego testosteronu oraz poprawia jakość tkanki mięśniowej (u początkujących sportowców efekty bywają zbzielone do kuracji sterydowych);
u kobiet: stabilizuje poziom estrogenu, co jest kluczowe w okresie menopauzy;
tarczyca i szyszynka: bor pomaga usuwać z organizmu toksyczny fluor, który blokuje pracę tarczycy i powoduje wapnienie szyszynki.

Dlaczego brakuje nam boru?

Pozyskanie boru z dzisiejszej żywności jest trudne, ponieważ:

nawozy sztuczne: blokują pobieranie boru z gleby przez rośliny;
kwas fitynowy: zawarty w pieczywie niweluje resztki boru obecne w mące;
obróbka termiczna: gotowanie warzyw w wodzie (zamiast na parze) sprawia, że większość boru wylewamy do zlewu.

Wskazania do suplementacji:

reumatoidalne zapalenie stawów i zwyrodnienia;
osteoporoza i łamliwość kości;
problemy z pamięcią, koncentracją i koordynacją;
zaburzenia hormonalne i spadek libido;
przewlekłe infekcje grzybicze (Candida) oraz łuszczyca.

Praktyczna wskazówka: Skuteczność boru jest ściśle powiązana z poziomem magnezu w organizmie. Przyjmując bor, zawsze dbaj o odpowiednią podaż magnezu, aby zapewnić prawidłową transmisję sygnałów między komórkami.