Martwy ząb, żywy problem – ukryte niebezpieczeństwo leczenia kanałowego

W krajach rozwiniętych leczenie kanałowe uznaje się za rutynowy i bezpieczny sposób na uratowanie zęba. Mało kto jednak zdaje sobie sprawę, że ząb leczony kanałowo to w rzeczywistości „martwy organ”, który pozostaje w naszym ciele. Najnowsze badania z zakresu stomatologii biologicznej sugerują, że takie zęby mogą stać się inkubatorami toksycznych bakterii beztlenowych, wpływających na zdrowie całego organizmu nawet dziesiątki lat później.

Pionierzy prawdy: dr Weston Price i dr George Meinig

Większość współczesnych stomatologów nie zna badań dr. Westona Price’a, uznawanego za jednego z najwybitniejszych badaczy w historii dentystyki. Dr Price już 100 lat temu udowodnił, że mechaniczna sterylizacja kanałów zębowych jest praktycznie niemożliwa.

W słynnym eksperymencie dr Price usunął zainfekowany ząb kobiecie cierpiącej na ciężkie zapalenie stawów i wszczepił go pod skórę królika. Zwierzę w ciągu 10 dni rozwinęło dokładnie tę samą chorobę i zdechło, podczas gdy kobieta niemal natychmiast wyzdrowiała. Price wykrył związek między martwymi zębami a 16 różnymi czynnikami sprawczymi chorób serca, nerek i układu nerwowego.

Dekady później dr George Meinig, współzałożyciel Amerykańskiego Stowarzyszenia Endodontów, potwierdził te odkrycia w swojej przełomowej książce Root Canal Cover-Up („Tuszowanie sprawy kanału zębowego”), ostrzegając przed ukrytymi infekcjami.

Anatomia zęba: kilometry ukrytych tuneli

Dlaczego leczenie kanałowe zawodzi w kwestii sterylizacji? Odpowiedź leży w mikroskopijnej budowie zęba:

• kanaliki zębinowe: każdy ząb posiada labirynt maleńkich rurek, które po rozciągnięciu miałyby długość ok. 4,5 kilometra;

• idealne schronienie: kiedy dentysta wypełnia główny kanał gutaperką, odcina dopływ krwi (i tym samym komórek odpornościowych) do zęba. Bakterie ukryte w bocznych kanalikach stają się niedostępne dla antybiotyków;

• mutacja patogenów: w warunkach braku tlenu, wcześniej niegroźne bakterie jamy ustnej mutują w silnie zjadliwe formy beztlenowe, produkujące toksyny niszczące serce, mózg i nerki.

Powiązania z chorobami cywilizacyjnymi

Ogniskowa infekcja w martwym zębie może latami przebiegać bezboleśnie, podczas gdy toksyny stale migrują do krwiobiegu. Badania wskazują na silny związek leczenia kanałowego z następującymi schorzeniami:

• choroby serca: bakterie z zębów mogą bezpośrednio atakować wsierdzie;

• nowotwory: dr Robert Jones wykazał, że u 93% kobiet z rakiem piersi występowały zęby leczone kanałowo (często po tej samej stronie ciała, co guz);

• choroby neurologiczne: stwardnienie rozsiane (SM) oraz ALS;

• kawitacje: miejsca martwicy w kości szczękowej, które tworzą się wokół martwych zębów lub po niewłaściwie wykonanych ekstrakcjach.

Co robić, by uniknąć ryzyka?

Jeśli stoisz przed wyborem: leczenie kanałowe czy usunięcie zęba, rozważ wszystkie aspekty zdrowotne, a nie tylko estetyczne. W stomatologii biologicznej sugeruje się:

• ekstrakcję zamiast kanału: usunięcie zęba wraz z więzadłem przyzębia i oczyszczeniem gniazda kostnego (usuwa się ok. 1 mm warstwy kostnej, by wyeliminować bakterie);

• alternatywy: częściowe protezy, mostki lub implanty (najlepiej cyrkonowe, które są bardziej biokompatybilne niż tytanowe);

• stomatologia biologiczna: kontakt z dentystą holistycznym, który patrzy na jamę ustną jako na integralną część całego systemu odpornościowego.

[box type=”info”] Pamiętaj: Żadna inna dziedzina medycyny nie pozwala na pozostawienie martwej, zainfekowanej tkanki wewnątrz organizmu. Twój system odpornościowy zawsze będzie reagował na obecność martwego zęba jak na ciało obce. [/box]

Chcesz zadbać o zdrowie całego organizmu, zaczynając od uśmiemu?

Dowiedz się więcej o holistycznym podejściu do zdrowia i naturalnych metodach wspierania organizmu: www.ibg.pl

Zadbaj o siebie świadomie. Kontakt: 602 45 55 33